سهمیه...

نویسنده:

دختر کوچولو سه ساله بود که پدرش آسمونی شد...

دانشگاه که قبول شد، همه گفتنبا سهمیه قبول شده!!!

ولی... هیچوقت نفهمیدن کلاس اولوقتی میخواستن بهش یاد بدهن که بنویسه بابا

یک هفته تو تب سوخت...

یادم آومد احتمالاً"آرمیتا" دختر شهید رضایینژاد و "علیرضا" پسر شهید احمدیروشن هم جزء سهمیههای کنکور سالهای بعدن.

لطفاً تصویر ترور "پدرِآرمیتا" و تصور "علیرضا"از پدری که از خانه خارج شد و دیگه هیچ وقت برنگشت رو از ذهن اونا بردارین تاراحت و با کمال آرامش بزرگ شن و البته بهراحتی وارد دانشگاهها بشن؟

بچه ای که حسرت آرامش و وجود درکنار پدرش هنوز تو دلش داره،بچه هایی کهشاید بیشتر از همه جا تو بیمارستان رشد کردن و سختی های بی پدری یا بیماری پدر رابیست و چند سال تحمل کرد و خوش ترین خاطره دوران بچه گیش نگاه به ترکوندن تاول هایبدن پدرشو و کم کردن دردای باباش بود.

برای بعضی جوونای به ظاهردانشجو متاسفم که دوتا مقاله و کتاب خوندن میشینن و عاروق روشنفکری میزنن و دم ازحقوق برابر و عدالت.یه خواهش دارم از شما،اجازه میدید تنها به اندازه آرامشِ بدونناراحتی و دردسر "یک روز" تمام دانش آموزان تو تمام دوران زندگیشون،برای اونا هم رفاه(بدون تحقیر و سرکوفت) فراهم شه؟

حالا بعد از چندین سال اونایی که زمانجنگ پشت چادرای جنگ قایم میشدن خودشون و خانواده شونو از خطر حفظ کردن شدن طلبکار وشهدا و جانبازا و بچه هاشون شدن بدهکار.

راستی چقدر بود سهمیه بچه شهید؟؟

کسی حاضره لذت و غرور پدر داشتنیا یکی از دستای یا چشمای باباشو و با سهمیه کنکور یا حتی مدرک یکی از بچه هایفرزندان شهدا و جانبازا عوض کنه؟؟؟